Odporność czołgu T-34, część 3

Kolejny wpis o odporności czołgu T-34. Dzisiejszy wpis bazować będzie na danych z radzieckiego dokumentu RGASPI 644-2-115 z 7 grudnia 1942r, w którym umieszczono dane z radzieckich testów polegających na ostrzelaniu czołgu T-34 przy użyciu amunicji kumulacyjnej i podkalibrowej. Na początek tabela zawierająca dane z ostrzału prowadzonego przy użyciu amunicji kumulacyjnej. Strzelano z niemieckiego krótkolufowego działa KwK 37 L/24 kalibru 75 mm, stanowiącego uzbrojenie czołgu średniego Panzer IV, oraz z radzieckiego działa kalibru 76 mm.


Część czołgu

Pod kątem

Odporność danej
części czołgu

Niemiecki pocisk
kumulacyjny 75 mm

Radziecki pocisk
kumulacyjny 76 mm

Przednie płyty
(kadłub)

Brak przebicia

Brak przebicia

Boczna dolna płyta
(kadłub)

90°

Przebicie

Przebicie

Boczna dolna płyta
(kadłub)

60°

Brak przebicia

Przebicie

Boczna górna płyta
(kadłub)

90°

Brak przebicia

Przebicie

Tył (kadłub)

180°

Brak przebicia

Brak przebicia

Wieża

90°

Brak przebicia

Przebicie


Według przedstawionych informacji, stosowana w testach radziecka amunicja kumulacyjna była bardziej skuteczna od stosowanej w testach niemieckiej amunicji tego samego typu. Zgodnie z radzieckim dokumentem testy miały również wykazać że pocisk kumulacyjny trafiający w część kadłuba znajdującą się nad gąsienicami (najpewniej chodziło o znajdującą się nad gąsienicami górną część bocznej dolnej płyty pancernej) powodował zniszczenie elementów zawieszenia. Taki sam efekt występował przy pocisku kumulacyjnym trafiającym w elementy zawieszenia (przykładowo w koła). Jeśli pocisk kumulacyjny trafiał w dolną część wieży, nastepowało zniszczenie bądź odkształcenie dachu kadłuba. Kiedy tył czołgu trafiany był pociskiem kumulacyjnym, następowało odrywanie włazów, osłon rur wydechowych i śrub. Na podstawie podanych w tabeli informacji można uznać że niemieckie działo KwK 37 L/24 kalibru 75 mm, przy wykorzystaniu amunicji kumulacyjnej, nie było skuteczną bronią przeciw czołgowi T-34, biorąc pod uwagę że miało problemy z przebiciem pancerza tego wozu.


Teraz tabela przedstawiająca dane z ostrzału amunicją podkalibrową. Strzelano przy użyciu niemieckiej armaty czołgowej KwK 39 L/60 kalibru 50 mm, stanowiącej uzbrojenie czołgu średniego Panzer III, oraz z niemieckiej przeciwpancernej armaty holowanej PaK 36 kalibru 37 mm.


Część czołgu

Kaliber pocisku

Odległość przebicia w metrach, ostrzał prowadzony pod
następującym kątem

90°

80°

70°

60°

50°

40°

30°

Boczna dolna płyta (kadłub)

50 mm

37 mm

1260 m

380 m

1155 m

360 m

980 m

310 m

775 m

200 m

530 m

10 m

250 m

Brak przebicia

Brak przebicia

Brak przebicia

Boczna górna płyta (kadłub)

50 mm

37 mm

530 m

15 m

495 m

Brak przebicia

420 m

300 m

115 m

Brak przebicia

Wieża

50 mm

690 m

660 m

565  m

410 m

205 m

Brak przebicia


Zgodnie z radzieckim dokumentem, podczas testów przód kadłuba czołgu T-34 okazał się odporny na ostrzał amunicją podkalibrową kalibru 37 mm i 50 mm. Testy wskazują że amunicja podkalibrowa kalibru 37 mm miała sensowne szanse na przebicie bocznej dolnej płyty pancernej czołgu T-34, ale tylko z niewielkich odległości, przy czołgu stojącym bokiem do armaty. Boczna dolna płyta pancerna powinna jednak zatrzymać podkalibrowy pocisk kalibru 37 mm, jeśli czołg ustawiony był do armaty rogiem kadłuba. Boczna górna płyta pancerna czołgu T-34 okazała się bardzo odporna na ostrzał podkalibrową amunicją kalibru 37 mm, zarówno przy czołgu ustawionym rogiem do armaty, jak i przy czołgu ustawionym bokiem do armaty. Amunicja podkalibrowa kalibru 50 mm dawała duże szanse na przebicie bocznej dolnej płyty kadłuba czołgu T-34 podczas ostrzału prowadzonego z dużych odległości, przy założeniu że czołg stał bokiem do armaty. Również boczna górna płyta kadłuba była przebijana z dość dużych odległości przez amunicję podkalibrową kalibru 50 mm, przy czołgu stojącym bokiem do armaty. Jednak jeśli czołg T-34 stał rogiem do armaty, to jego boczny pancerz (szczególnie boczny górny), dawał spore szanse na zatrzymanie pocisku podkalibrowego wystrzelonego z armaty kalibru 50 mm. Można dodać że zgodnie z radzieckim dokumentem niemiecka armata KwK 39 L/60 kalibru 50 mm, przy użyciu standardowej amunicji przeciwpancernej, przebijała bok kadłuba czołgu T-34 z odległości około 900-1000 metrów (najpewniej informacja ta dotyczy bocznej dolnej płyty pancernej i czołgu stojącego bokiem do armaty). Według tego samego dokumentu niemiecka armata przeciwpancerna kalibru 37 mm była w stanie tego dokonać, przy użyciu standardowej amunicji, z odległości 150 metrów. Więcej na temat radzieckich testów można znaleźć na blogu Archive Awareness.

Reklamy
Odporność czołgu T-34, część 3

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s