Teleskopowe celowniki przegubowe

Celownik_przegubowy_1m

Teleskopowy celownik przegubowy. Rysunek pochodzi z książki „Czołg” (autorzy: A. Antonow, B. Artamanow, B. Korobkow i E. Magidowicz, Wydawnictwo MON, rok wydania: 1957). Oryginalna, radziecka wersja książki, wydana została w 1954 roku, pod tytułem „Tank” (Танк).

 

Wydawać by się mogło że w czołgu, wraz z obniżaniem się wylotu lufy działa (celowanie do nisko położonego celu), tylna część lufy (komora nabojowa) powinna się podnosić, a razem z podnoszącą się tylną częścią lufy, celownik teleskopowy działa powinien poruszać się w pionie, łącznie z obiektywem i okularem celownika, przy czym znajdujący się we wnętrzu wozu okular celownika powinien się podnosić. Podobnie wraz z podnoszeniem się wylotu lufy działa (celowanie do wysoko położonego celu), tylna część lufy powinna się obniżać, celownik teleskopowy działa poruszać się w pionie (łącznie z obiektywem i okularem), przy czym okular powinien się obniżać. Celowniki dział czołgowych z okularem celownika poruszającym się w pionie wraz z ruchem lufy działa w pionie, były stosowane w starszych czołgach, przykładowo w czołgach używanych podczas drugiej wojny światowej. Tego typu rozwiązanie utrudniało jednak celowanie, zwłaszcza podczas strzelania do nisko bądź wysoko położonych celów. Z tego też względu zaczęto stosować teleskopowe celowniki przegubowe. Przy tego typu celowniku, podczas ruchu lufy działa w pionie i tym samym podczas ruchu w pionie obiektywu przyrządu celowniczego działa, okular nie poruszał się w pionie, tym samym działonowy mógł wygodnie celować również przy strzelaniu do nisko bądź wysoko położonych celów. Teleskopowe celowniki przegubowe (przegubowa luneta celownicza) były stosowane w czołgach niemieckich już podczas drugiej wojny światowej. Również Sowieci podczas drugiej wojny światowej zaczęli stosować w czołgach teleskopowe celowniki przegubowe. Przykładowo w radzieckim czołgu średnim T-34 armaty kalibru 76,2 mm miały zwykły celownik teleskopowy, nie będący celownikiem przegubowym (stosowano celowniki TOD-6, TOD-7, TMFD-7). Natomiast armaty kalibru 85 mm, stanowiące uzbrojenie radzieckiego czołgu średniego T-34/85, miały celownik teleskopowy, przegubowy, TSz-15 lub TSz-16. W przypadku celowników TSz-15 i TSz-16, występująca w ich oznaczeniu litera „Sz” (Ш), pochodziła od określenia „szarnirnyj” (шарни́рный). W mojej ocenie stosowanie przez Sowietów podczas drugiej wojny światowej armat czołgowych z teleskopowymi celownikami przegubowymi przeczy tezie zgodnie z którą optyka stosowana w radzieckich czołgach z okresu drugiej wojny światowej była słaba. Poniżej rysunki przedstawiające teleskopowe celowniki przegubowe. Wszystkie poniższe rysunki pochodzą z książki Czołg (Танк).

 

Celownik_przegubowy_2m

 

Celownik_przegubowy_3m

 

Celownik_przegubowy_4m

 

Celownik_przegubowy_5m

 

Reklamy
Teleskopowe celowniki przegubowe

Jedna uwaga do wpisu “Teleskopowe celowniki przegubowe

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s