Odległość strzału bezwzględnego

Strzal bezwzgledny

Powyżej rysunek przedstawiający tor lotu pocisku wystrzelonego z broni dla której odległość strzału bezwzględnego wynosi 700 metrów, zakładając że cel ma wysokość stojącego żołnierza. Rysunek pochodzi z pracy zatytułowanej „Podręcznik balistyki” (autor: Stanisław Rajewski, rok wydania: 1947).

 

Wpis ten będzie dotyczył strzału bezwzględnego. Na początek zaznaczę że określenie strzał bezwzględny to nie jest termin oznaczający oddanie strzału do bezbronnego przeciwnika z odległości 1 metra, ale pojęcie oznaczające strzał przy którym najwyższy punkt toru lotu pocisku (wierzchołkowa) nie znajduje się wyżej niż wynosi wysokość celu. Tym samym przy strzale bezwzględnym głębokość pola rażenia jest równa donośności pocisku. Głębokość pola rażenia to odległość na której trajektoria pocisku przecina cel. Największa odległość na której najwyższy punkt toru lotu pocisku nie znajduje się wyżej niż wynosi wysokość celu, to odległość strzału bezwzględnego. Odległość strzału bezwzględnego zależy od płaskości toru lotu pocisku i wysokości celu. Im tor lotu pocisku jest bardziej płaski, oraz im cel jest wyższy, tym większa jest odległość strzału bezwzględnego. Odległość strzału bezwzględnego to ważny parametr broni, bowiem podczas strzelania do celów znajdujących się w odległości równiej lub mniejszej od odległości strzału bezwzględnego, nie trzeba zmieniać nastaw celownika. Jednocześnie podczas strzelania do celów znajdujących się w odległości równej lub mniejszej od odległości strzału bezwzględnego, błąd w ocenie odległości nie powinien spowodować pudła (zakładając że strzelec wie że cel znajduje się w odległości równej lub mniejszej od odległości strzału bezwzględnego). Im cel znajduje się dalej od odległości strzału bezwzględnego, tym prawidłowa ocena odległości ma większe znaczenie. Stąd też strzelanie do celu, który znajduje się dużo dalej od odległości strzału bezwzględnego, może mieć mały sens, biorąc pod uwagę że jeśli strzelec nie jest wyposażony w dalmierz, najpewniej mniej lub bardziej pomyli się oceniając odległość na oko. Jednocześnie taka pomyłka ma spore szanse spowodować pudło, jeśli cel jest dużo dalej niż wynosi odległość strzału bezwzględnego. Istnieją przypadki kiedy to w praktyce celne strzelanie na duże odległości z danej broni nie jest możliwe nie ze względu na duży rozrzut pocisków podczas strzelania do odległego celu, ale ze względu na małą odległość strzału bezwzględnego. Tego typu przypadek to przykładowo strzelanie z pistoletów maszynowych na nabój 9×19 mm Parabellum do celu oddalonego o 400 metrów i więcej. Zakładając że oddalony o 400 metrów cel ma wymiary żołnierza, szczególnie takiego który przyjął postawę leżąc, to nie tyle rozrzut bardzo utrudni trafienie takiego celu, co stroma trajektoria pocisku, powodująca że nawet mały błąd w ocenie odległości może doprowadzić do pudła. W mojej ocenie to właśnie bardzo płaski tor lotu pocisku, dający dużą odległość strzału bezwzględnego, był jednym z najważniejszych powodów dla którego wiele armii wprowadziło do uzbrojenia karabinki automatyczne strzelające małokalibrowym nabojem pośrednim, takie jak amerykański M16 strzelający nabojem 5,56×45 mm, czy radziecki AK-74 strzelający nabojem 5,45×39 mm. Pocisk wystrzelony z pełnowymiarowych karabinków automatycznych (pomijam tym samym wersje z bardzo krótkimi lufami) strzelających nabojem 5,56×45 mm i 5,45×39 mm, ma na typowych odległościach prowadzenia ognia z broni indywidualnej, bardziej płaski tor lotu nie tylko od pocisków wystrzelonych z broni na średniokalibrowy nabój pośredni (przykładowo karabinki AK i AKM strzelające nabojem 7,62×39 mm ), ale również bardziej płaski tor lotu od pocisków wystrzelonych z broni na średniokalibrowy nabój karabinowy (przykładowo karabin FN FAL strzelający nabojem 7,62×51 mm). Odległość strzału bezwzględnego dla karabinków AK i AKM na nabój 7,62×39 mm, zakładając cel o wysokości 50 centymetrów, wynosi 350 metrów. Dla porównania, odległość strzału bezwzględnego dla karabinka AK-74 na nabój 5,45×39 mm, zakładając wysokość celu wynoszącą 50 centymetrów, wynosi 440 metrów. Inny przykład na istotność płaskiego toru lotu pocisku, tym samym istotność odległości strzału bezwzględnego, to opracowany w latach 70. system RAW (Rifleman’s Assault Weapon). Umożliwiał on wystrzelenie wyposażonego w silnik rakietowy granatu karabinowego zawierającego plastyczny materiał wybuchowy (granat typu HESH), granat był wystrzeliwany przy pomocy karabinka M16. Projektując system RAW dążono do tego aby granat charakteryzował się bardzo płaskim torem lotu, stąd też granat miał kształt kuli, a jednocześnie w odpowiedni sposób obracał się w trakcie lotu (coś jak podkręcona piłka). Dzięki wspomnianym, bardzo nietypowym rozwiązaniom, udało się uzyskać bardzo płaski tor lotu granatu na odległościach strzelania do 300 metrów. Gdyby płaski tor lotu pocisku nie był ważny, a tym samym gdyby nie była ważna odległość strzału bezwzględnego, najpewniej projektując system RAW nie poświęcono by tyle uwagi zapewnieniu granatowi płaskiego toru lotu.

Reklamy
Odległość strzału bezwzględnego

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s