Kierowca czołgu w pozycji półleżącej

Chieftain

Na powyższym rysunku przedstawiony jest brytyjski czołg FV4021 Chieftain. Jak widać na rysunku, kierowca tego wozu przyjmuje pozycję półleżącą.

 

Jedna z tendencji która występuje podczas konstruowania czołgu, to chęć stworzenia wozu stosunkowo niskiego. Oczywiście, nie można obniżać czołgu w nieskończoność, bowiem stworzenie bardzo niskiego wozu bojowego może nieść ze sobą negatywne konsekwencje, takie jak mniejsza wygoda zapewniana członkom załogi, czy mniejszy zakres ruchu uzbrojenia głównego w pionie (pod tym pojęciem ma na myśli to jak wysoko można podnieć i opuścić lufę czołgu). Stąd też tendencja zmniejszania wysokości czołgów występowała z różną siłą w różnych państwach. Nie jest jednak prawdą że taka tendencja występowała jedynie w przypadku wozów radzieckich. Również na zachodzie starano się w jakimś stopniu zmniejszyć wysokość czołgów. Tutaj dobrze zaznaczyć że zmniejszenie wysokości czołgu jest istotne nie tylko z tego względu że niższy wóz trudniej trafić niż wóz wysoki, co zresztą może nie mieć dużego znaczenia w dobie nowoczesnych systemów kierowania ogniem. Otóż zmniejszenie wysokości czołgu oznacza zmniejszenie gabarytów wozu, a jak porównać stosunkowo mały czołg do czołgu stosunkowo dużego, to mały czołg albo może być lżejszy od wozu dużego, przy takim samym poziomie ochrony pancernej obu pojazdów, albo być lepiej opancerzony od czołgu charakteryzującego się dużymi wymiarami, przy takiej samej masie obu wozów. Jednym ze sposobów na stworzenie czołgu charakteryzującego się małą wysokością, jest umieszczenie kierowcy w pozycji półleżącej. Umieszczenie kierowcy w pozycji półleżącej umożliwia zmniejszenie wysokości kadłuba. Jednocześnie zmniejszenie wysokości kadłuba, w przeciwieństwie do zmniejszenia wysokości wieży, nie powoduje zmniejszenia zakresu ruchu uzbrojenia głównego w pionie. Za pierwszy produkowany seryjnie czołg z kierowcą znajdującym się w pozycji półleżącej uchodzi brytyjski wóz z lat 60., FV4201 Chieftain. Nie jest to jedyny czołg z kierowcą umieszczonym w pozycji półleżącej, takie rozwiązanie zastosowano później między innymi w brytyjskim Challengerze 1 i Challengerze 2, oraz w amerykańskim Abramsie. Zaznaczę że ewolucja czołgów prowadzi do stosowania coraz potężniejszego uzbrojenia głównego, stąd też do stosowania coraz większych i wyższych wież, tym samym zimnowojenne czołgi z kierowcą znajdującym się w pozycji półleżącej, wcale nie muszą być niższe od drugowojennych czołgów z kierowcą znajdującym się w pozycji wyprostowanej. Po prostu czołgi zimnowojenne mają zdecydowanie większe i wyższe wieży od wież stosowanych w wielu czołgach z okresu drugiej wojny światowej.

Reklamy
Kierowca czołgu w pozycji półleżącej

Jedna uwaga do wpisu “Kierowca czołgu w pozycji półleżącej

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s