Granatnik Milkor MGL a terminologia

Granatnik rewolwerowy Milkor MGL to ciekawy przykład na to jak niektóre wzory broni wymykają się klasyfikacji (na temat klasyfikacji broni napisałem kiedyś taki tekst). Granatnik MGL to broń w której należy ręcznie, przed strzelaniem, napiąć sprężynę bębna nabojowego, poprzez ręczny obrót bębna. Po oddaniu strzału zmagazynowana w sprężynie bębna energia powoduje obrót bębna nabojowego, przy czym rygiel bębna zwalniany jest przez gazy prochowe. Biorąc pod uwagę że przed strzelaniem z granatnika MGL należy ręcznie napiąć sprężynę bębna, czasami można spotkać się z opinią zgodnie z którą Milkor MGL to broń półautomatyczna (taka w której część cyklu przeładowania odbywa się ręcznie, a część automatycznie). Jednak czy MGL to faktycznie broń półautomatyczna? Według mnie nie. Sprężyna bębna w MGL napinana jest ręcznie przed strzelaniem, jednak już podczas strzelania nie następuje jej napinanie. W mojej ocenie taka sytuacja jaka występuje w przypadku granatnika MGL może być porównana do sytuacji jaka występowała by w przypadku karabinu maszynowego systemu Gatlinga o napędzie elektrycznym, który zasilany był by z akumulatora naładowanego przy pomocy napędzanej ręcznie prądnicy. Choć przed strzelaniem z takiego Gatlinga też należało by użyć siły mięśni (do naładowania akumulatora), to jednak karabin maszynowy Gatlinga nie stał by się z tego powodu bronią półautomatyczną. Spotkałem się również z tezą że Milkor MGL to broń powtarzalna, biorąc pod uwagę konieczność ręcznego napięcia sprężyny bębna. Jednak według mnie określenie broń powtarzalna dobrze pasuje do broni w której po każdym strzale należy dokonać ręcznego przeładowania, a nie do broni w której przed strzelaniem należy ręcznie napiąć jakąś sprężynę broni, aby podczas strzelania korzystać ze zmagazynowanej w niej energii. Wspomniany wcześniej elektrycznie napędzany Gatling zasilany z akumulatora naładowanego przy pomocy ręcznej prądnicy też nie powinien być według mnie uznany za broń powtarzalną. Podobnie Gatlingi starego typu, napędzane bezpośrednio przy pomocy obracanej ręcznie korby, nie są w mojej ocenie bronią powtarzalną, lecz automatyczną bronią napędową, choć z napędem ręcznym. Czym więc jest Milkor MGL? Według mnie do tego typu broni pasuje określenie automatyczna gazodynamiczno napędowa broń samopowtarzalna. Automatyczna, bowiem cały cykl przeładowania wykonany jest automatycznie. Gazodynamiczno napędowa, bowiem część cyklu wykonana jest przy pomocy gazów prochowych (zwolnienie rygle blokującego bęben nabojowy), a część przy pomocy energii zmagazynowanej przed strzelaniem w sprężynie (obrót bębna nabojowego). Jednocześnie Milkor MGL to broń samopowtarzalna, bowiem może strzelać jedynie ogniem pojedynczym. Ewentualnie można uznać że Milkor MGL to automatyczna napędowa broń samopowtarzalna, rezygnując z określenia gazodynamiczna, bowiem w cyklu przeładowania granatnika MGL gazy prochowe nie odgrywają szczególnie istotnej roli. Dyskusja na temat tego czym jest granatnik Milkor MGL toczyła się między innymi tutaj.

Reklamy
Granatnik Milkor MGL a terminologia

Armata ćwierćautomatyczna

Dzisiejszy wpis to pewna anegdota dotycząca artylerii i związanej z nią terminologii. Otóż radzieckie przeciwpancerne armaty holowane i czołgowe kalibru 45 mm, strzelające amunicją 45×386 SR mm, były bronią półautomatyczną. To znaczy, przed oddaniem strzału należało ręcznie włożyć nabój do komory nabojowej, natomiast po oddaniu strzału następowało automatyczne wyrzucenie łuski. Tyle teoria. W praktyce automatyczne wyrzucenie łuski występowało podczas strzelania amunicją przeciwpancerną, jednak nie występowało podczas strzelania amunicją odłamkowo burzącą. Tym samym po wystrzeleniu pocisku odłamkowo burzącego, należało ręcznie usunąć łuskę z komory nabojowej, tak jak w przypadku niewypału (nie mylić z niewybuchem). W związku z tym że półautomatyka wspomnianych radzieckich armat działała poprawnie podczas strzelania amunicją przeciwpancerną, a jednocześnie nie działała poprawnie podczas strzelania amunicją odłamkowo burzącą, spotykany na wielu internetowych forach dyskusyjnych znany i lubiany użytkownik Speedy ukuł żartobliwy termin zgodnie z którym wspomniana broń była bronią ćwierćautomatyczną. Właśnie zbliżamy się do clou anegdoty. Otóż po jakimś czasie okazało się że termin armata ćwierćautomatyczna istniał w ZSRR na długo przed tym jak ukuł go Speedy, jednocześnie termin ten stosowany był przez Sowietów właśnie w odniesieniu do przeciwpancernych i czołgowych armat kalibru 45 mm, strzelających amunicją 45×386 SR mm. Sowieci stosowali termin armata ćwierćautomatyczna w związku z tym że półautomatyka armat strzelających amunicją 45×386 SR mm nie działała poprawnie podczas strzelania amunicją odłamkowo burzącą. Można więc powiedzieć że Speedy dokonał powtórnego wynalezienia terminu ćwierćautomat. Dodatkowo Speedy wynalazł termin ćwierćautomat niezależnie do Sowietów, którzy byli pierwotnymi twórcami tego pojęcia. Więcej na ten temat można znaleźć na forum DWS, konkretnie tutaj oraz tutaj.

Armata ćwierćautomatyczna